Protokół z Dezynfekcji Wodociągu – Wzór 2025

Redakcja 2025-05-24 20:22 / Aktualizacja: 2025-12-09 16:45:37 | Udostępnij:

Jeśli właśnie kończysz montaż nowego odcinka wodociągu i czekasz na odbiór, wiesz, jak kluczowy jest protokół dezynfekcji – to dokument, który potwierdzi bezpieczeństwo wody dla mieszkańców. Opowiem ci dokładnie, co musi zawierać: od obowiązkowej dezynfekcji po montażu, przez mechaniczne oczyszczenie rur, po chlorowanie z precyzyjnymi stężeniami i badania mikrobiologiczne. Te kroki zapewnią zgodność z normami i szybkie podłączenie do sieci.

Protokół z dezynfekcji wodociągu

Obowiązkowa dezynfekcja wodociągu po montażu

Dezynfekcja wodociągu staje się obowiązkiem zaraz po zakończeniu montażu nowego odcinka lub po remoncie istniejącego. Wymaga tego Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie jakości wody pitnej, by wykluczyć ryzyko skażenia bakteryjnego. Bez protokołu potwierdzającego dezynfekcję, płukanie i próby szczelności nie dojdzie do odbioru robót przez inspektora sanepidu. Dokument ten zbiera wszystkie pomiary, wyniki analiz i oświadczenia o zgodności z PN-EN 806-4. W praktyce oznacza to, że ekipa musi działać metodycznie, unikając pośpiechu, który grozi błędami.

Protokół zaczyna się od opisu odcinka: długość, średnica rur, materiały użyte. Kolejno rejestruje datę i warunki pogodowe, bo temperatura wpływa na reakcje chemiczne. Podpisują go kierownik budowy, laboratorant i przedstawiciel zarządcy sieci. To nie formalność – brak kompletnego protokołu blokuje podłączenie i naraża na kary do 500 000 zł. Dlatego warto przygotować szablon z checklistą przed startem prac.

Próby szczelności wchodzą tu jako wstęp: ciśnienie testowe 1,5 raza roboczym, bez spadku przez 2 godziny. Wyniki zapisuje się z manometrem i czasem pomiaru. Dopiero po pozytywnej próbie przechodzimy do dezynfekcji. Ten etap buduje zaufanie, że instalacja wytrzyma codzienne obciążenia bez nieszczelności.

Zobacz także: Protokół przekazania kluczy - WZÓR i zasady 2025

Mechaniczne oczyszczenie rurociągu przed dezynfekcją

Pierwszy krok po próbach szczelności to mechaniczne oczyszczenie rurociągu, bez którego dezynfekcja traci skuteczność. Opróżniamy rury z resztek wody instalacyjnej, by uniknąć zmętnienia. Następnie płuczemy pod wysokim ciśnieniem, strumieniem powietrza lub wody, usuwając piach, osady i zanieczyszczenia budowlane. Ten etap zapobiega reakcjom chemicznym zanieczyszczeń z chlorem, co mogłoby wytworzyć szkodliwe produkty uboczne. Kontrolujemy wizualnie odpływ, aż woda wypływa klarowna.

Do płukania używamy wody z istniejącej sieci, pod ciśnieniem co najmniej 3 bary. Czas płukania zależy od średnicy: dla rur DN100 – minimum 30 minut na 100 m długości. Zbieramy próbki na końcu odcinka, mierząc mętność poniżej 1 NTU. Protokół notuje objętość zużytej wody i ciśnienie na inletach. Bez czystych rur chlor nie dotrze równomiernie do wszystkich zakamarków.

Lista narzędzi do oczyszczenia:

Zobacz także: Protokół odbioru rekuperacji - wzór PDF/DOC

  • węże wysokociśnieniowe z dyszami obrotowymi
  • kompresor powietrza do suszenia
  • zbiorniki na osady, by nie zanieczyścić gruntu
  • manometry do kontroli ciśnienia
  • próbniki do pomiaru mętności

Wykonawca podpisuje oświadczenie o usunięciu wszystkich widocznych zanieczyszczeń. Ten etap, choć pracochłonny, oszczędza czas na późniejsze poprawki.

Środek dezynfekcyjny i stężenie chloru w wodociągu

Standardowym środkiem dezynfekcyjnym pozostaje podchloryn sodu (NaClO) w roztworze 10-15%, dawkowany do stężenia wolnego chloru 50-200 mg/l. Wybór zależy od średnicy rury i czasu kontaktu: mniejsze rury tolerują wyższe dawki. Chlor gazowy stosuje się rzadziej ze względu na logistykę, ale jest równie skuteczny. Roztwór przygotowujemy na miejscu, mieszając z wodą pitną o pH 7-8. Protokół rejestruje partię środka i stężenie początkowe.

Stężenie dobiera się wg tabeli norm PN-EN 806-4, by unicestwić biofilm bakteryjny. Dla rur PE lub żeliwnych minimum 50 mg/l wystarcza, ale w stalowych idziemy do 100 mg/l. Monitorujemy wolny chlór testami DPD, kalibrowanymi codziennie. Nadmiar chloru neutralizujemy później tiosiarczanem sodu. Błędy w dawkowaniu grożą nieskutecznością lub korozją.

Średnica rury (DN)Min. stężenie Cl (mg/l)Maks. stężenie Cl (mg/l)
50-10050100
150-30075150
>300100200

Tabela ułatwia planowanie dawek dla konkretnego odcinka. Zawsze mierzymy residuum w kilku punktach.

Wypełnianie wodociągu roztworem dezynfekcyjnym

Wypełnianie zaczyna się od zamknięcia wszystkich zaworów końcowych i hydrantów. Roztwór wlewamy pod ciśnieniem roboczym 2-4 bary, powoli, by uniknąć turbulencji niszczących osłonki rur. Z końców instalujemy króćce pomiarowe do pobierania próbek. Monitoring stężenia chloru co godzinę na początku i końcu odcinka zapewnia równomierność. Protokół zawiera arkusz z godzinami i wartościami Cl.

Woda wypływa przez odpowietrzniki, aż roztwór wypełni 100% objętości. Obliczamy ją wzorem: π x (DN/2)^2 x długość. Dla 500 m DN200 to ok. 63 m³. Używamy pomp dozujących dla stałego przepływu 0,5 m/s. Jeśli stężenie spada poniżej 80% celu, dodajemy koncentrat. Ten etap trwa 1-2 godziny, zależnie od skali.

Kontrola podczas napełniania:

  • pH roztworu 7,5-8,5
  • temp. wody 10-25°C
  • brak powietrza w rurach
  • stężenie Cl >90% docelowego

Czas kontaktu dezynfekantu w protokole dezynfekcji

Czas kontaktu dezynfekantu z powierzchnią rur wynosi minimum 3 godziny przy 50 mg/l wolnego chloru. Przy wyższych stężeniach skraca się proporcjonalnie: 2 godziny przy 75 mg/l, 1 godzina przy 100 mg/l i więcej. Norma PN-EN 806-4 precyzuje, że nie mniej niż 1 godzina, by zabić przetrwalniki. Liczymy od osiągnięcia docelowego stężenia wszędzie. Protokół notuje start i koniec z zegarem.

Temperatura skraca czas: powyżej 20°C redukcja o 20%. Monitorujemy co 30 minut pod koniec, by residuum nie spadło poniżej 80%. W dużych rurociągach stosujemy recyrkulację roztworu pompami. Dla odcinków >1 km czas wydłużamy o 50%. To klucz do skuteczności bez nadmiernego chlorowania.

Wykres pokazuje zależność, ułatwiając wybór parametrów dla protokołu.

Spłukiwanie wodociągu po dezynfekcji chlorowej

Po czasie kontaktu następuje intensywne spłukiwanie czystą wodą z sieci, pod ciśnieniem 5-7 bar, aż stężenie chloru spadnie poniżej 0,3 mg/l. Kontrolujemy pH w zakresie 6,5-9,5 i przewodność poniżej 2500 µS/cm. Przepływ musi być 2-3 razy większy niż roboczy, przez wszystkie punkty poboru. Protokół rejestruje sekwencję próbek: co 15 minut na początku, potem co godzinę. Woda spustowa trafia do kanalizacji lub neutralizacji.

Cały proces trwa 4-8 godzin dla średnich odcinków. Mierzymy mętność <0,5 NTU i zapach neutralny. Jeśli residuum Cl trzyma się powyżej 0,2 mg/l, powtarzamy płukanie. Dla rur z tworzyw sztucznych sprawdzamy brak deformacji. Ten etap usuwa resztki chemiczne, przygotowując do badań mikrobiologicznych.

Zakończenie płukania potwierdza próbka stabilna przez 2 godziny. Wykonawca notuje zużycie wody i ciśnienia szczytowe.

Badania mikrobiologiczne skuteczności dezynfekcji

Badania mikrobiologiczne to finał protokołu: pobieramy 3 próbki po płukaniu, w sterylnych butelkach, z różnych punktów odcinka. Inkubujemy 16-24 godziny w 37°C i 22°C, szukając kolonii coli całkowitych i termotolerancyjnych – zero CFU/100 ml. Analizuje akredytowane laboratorium, wyniki w 48 godzin. Protokół dołącza świadectwa z pieczątką i sygnaturą. Bez negatywu nie ma odbioru.

Dodatkowe testy: liczba paciorkowców, Pseudomonas aeruginosa – brak w 250 ml. Dla wody pitnej mierzymy też enterokoki jelitowe. Próbki transportujemy w 4°C, max 6 godzin do labu. Jeśli wzrost bakterii, powtarzamy dezynfekcję z podwójnym czasem. To gwarancja, że woda jest bezpieczna od pierwszego użycia.

Ostateczny protokół zamyka oświadczenie kierownika: „Dezynfekcja wykonana zgodnie z normami, instalacja gotowa do podłączenia”. Podpisy i pieczątki wszystkich stron. Sanepid sprawdza kompletność przed akceptacją.

Pytania i odpowiedzi dotyczące protokołu z dezynfekcji wodociągu

  • Co zawiera protokół z dezynfekcji wodociągu?

    Protokół obejmuje dokumentację pomiarów stężeń chloru, wyników badań laboratoryjnych mikrobiologicznych oraz oświadczenie o zgodności z normą PN-EN 806-4. Potwierdza wykonanie dezynfekcji, płukania i prób szczelności nowych odcinków sieci wodociągowej.

  • Kiedy dezynfekcja wodociągu jest obowiązkowa?

    Dezynfekcja jest obowiązkowa po montażu, remoncie lub awarii wodociągu, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi.

  • Jakie są główne etapy dezynfekcji wodociągu?

    Etapy to: mechaniczne oczyszczenie rurociągu (opróżnienie, płukanie pod ciśnieniem), wypełnienie roztworem podchlorynu sodu (50-200 mg/l wolnego chloru) pod ciśnieniem roboczym z monitoringiem, kontakt minimum 3 godziny, intensywne spłukiwanie do stężenia chloru poniżej 0,3 mg/l oraz badania mikrobiologiczne.

  • Jakie badania są wymagane do potwierdzenia skuteczności dezynfekcji?

    Wymagane są badania mikrobiologiczne próbek wody pobranych po spłukaniu, inkubowane 16-24 godziny. Brak kolonii bakterii grupy coli potwierdza skuteczność. Kontrola obejmuje też stężenie chloru i pH (6,5-9,5).