Protokół Odbioru Instalacji Gazowej Wewnętrznej – Wzór 2025

W świecie instalacji gazowych, gdzie precyzja i bezpieczeństwo grają pierwsze skrzypce, kluczowym dokumentem, swoistym testamentem nienagannej pracy, jest Protokół odbioru instalacji gazowej wewnętrznej. Ten niepozorny dokument stanowi bramę do bezpiecznego i efektywnego użytkowania gazu w domach i obiektach, stanowiąc skrócony, lecz wyczerpujący dowód na spełnienie wszystkich norm i wymogów.

• Wymogi prawne i techniczne odbioru instalacji gazowej
• Zakres i przebieg próby szczelności instalacji gazowej
• Kryteria pozytywnego wyniku odbioru instalacji gazowej
• Odbiór nowej i przebudowanej instalacji gazowej – Różnice
• Q&A

Kiedy spojrzymy na całokształt regulacji dotyczących instalacji gazowych, szybko zauważymy, że to zagadnienie, choć techniczne, ma wymiar ogólnospołeczny. Bezpieczeństwo setek tysięcy domów i mieszkań zależy od rzetelności na każdym etapie – od projektu, przez wykonanie, aż po ostateczny odbiór. Co ciekawe, historia instalacji gazowych to także historia postępu technologicznego i wzrostu świadomości społecznej. Przeszłe wypadki były bolesnymi lekcjami, które utrwaliły potrzebę skrupulatnych procedur kontrolnych i szczegółowych protokołów, z protokołem odbioru instalacji gazowej wewnętrznej na czele. Przechodzimy od epoki intuicji do epoki precyzyjnych pomiarów i dokumentacji. W dzisiejszych czasach nie ma miejsca na improwizację, a każda instalacja gazowa jest jak zegarmistrzowskie arcydzieło, wymagające perfekcyjnego wykonania i potwierdzenia swojej szczelności oraz funkcjonalności.

Z powyższej analizy danych wynika jasno, że procedura odbiorowa to nie tylko formalność, ale szereg ściśle określonych wymagań technicznych i prawnych, mających na celu maksymalizację bezpieczeństwa. Wymogi dotyczące ciśnienia próbnego czy klasy manometru to nie kaprys ustawodawcy, lecz przemyślane normy, wynikające z dogłębnego zrozumienia fizyki gazu i potencjalnych zagrożeń. Zapewniają one, że nawet najdrobniejsze uchybienia nie zostaną pominięte podczas kontroli. Na przykład, zastosowanie wysokiej klasy manometru o odpowiednim zakresie pomiarowym minimalizuje ryzyko błędnego odczytu, co jest kluczowe, gdy stawką jest zdrowie i życie użytkowników. Można by pomyśleć, że takie detale to nic, ale w gazownictwie diabeł tkwi właśnie w szczegółach. Bez tego precyzyjnego podejścia moglibyśmy liczyć tylko na szczęście, a na szczęście – wiemy to doskonale – nie da się budować bezpiecznego świata.

Wymogi prawne i techniczne odbioru instalacji gazowej

Zabezpieczenie budynków mieszkalnych przed zagrożeniami związanymi z gazem stanowi jeden z priorytetów ustawodawstwa. Rozporządzenie z dnia 16 sierpnia [rok] w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych to fundament, na którym opiera się cały system bezpieczeństwa gazowego. Określa ono nie tylko wytyczne dotyczące samej instalacji, ale również zobowiązania właścicieli budynków w zakresie jej regularnej eksploatacji i przeglądów.

Zobacz także: Protokół przekazania kluczy - WZÓR i zasady 2025

W praktyce oznacza to, że każda instalacja gazowa, niezależnie od tego, czy jest nowa, czy też przechodzi przebudowę, musi spełniać szereg restrykcyjnych norm technicznych. Co więcej, przepisy jasno wskazują na konieczność przeprowadzania głównej próby szczelności, która jest niczym egzamin końcowy dla świeżo zbudowanego systemu. Wykonawca ma obowiązek dowieść, że instalacja jest nie tylko zbudowana zgodnie ze sztuką, ale przede wszystkim jest szczelna jak beczka wina, nie dając gazu uciec. Bez tego formalnego potwierdzenia, instalacja nie ma racji bytu w eksploatacji, a jej uruchomienie byłoby zwykłym, nieodpowiedzialnym hazardem.

Istotnym elementem jest także nadzór nad procesem budowy i odbioru. Osoba kierująca wykonywaniem instalacji gazowej nie może być przypadkowym Kowalskim. Musi ona posiadać odpowiednie uprawnienia budowlane do kierowania robotami w zakresie instalacji gazowych, co gwarantuje profesjonalizm i zgodność z normami. Takie podejście eliminuje ryzyko „partactwa” i zapewnia, że za jakość wykonania odpowiada prawdziwy ekspert, a nie samozwańczy majsterkowicz. Oczywiście, jak w każdym aspekcie życia, zdarzają się pomyłki, ale tutaj nie ma na nie miejsca.

Kiedy mówimy o wymogach technicznych, należy wspomnieć o samej konstrukcji instalacji. Rury, połączenia, kurki – każdy element musi być dobrany i zamontowany zgodnie z projektem. Mówi się, że projekt to dusza, a wykonanie to ciało instalacji – muszą być w doskonałej harmonii. Pamiętajmy, że gaz jest niewidzialnym wrogiem, który nie wybacza błędów, dlatego każde zgięcie, każde połączenie, każdy spaw musi być perfekcyjny. W przypadku niezgodności z projektem, ryzyko awarii rośnie w tempie wykładniczym, co z kolei jest niczym proszenie się o kłopoty. Wyobraźmy sobie most budowany bez uwzględnienia planów – podobne zagrożenie wiąże się z niedokładnie wykonaną instalacją gazową.

Zobacz także: Protokół odbioru rekuperacji - wzór PDF/DOC

Niezwykle ważne jest również zastosowanie odpowiednich materiałów. Niestety, na rynku pojawiają się czasem podróbki lub materiały o niskiej jakości. Jednakże dla instalacji gazowej wewnętrznej, nie ma kompromisów. Każda rura, złączka, czy zawór musi posiadać odpowiednie atesty i certyfikaty, potwierdzające ich zgodność z obowiązującymi normami. Inspektor dokonujący odbioru instalacji musi mieć pewność, że użyte komponenty wytrzymają próbę czasu i ciśnienia, zapewniając bezpieczną i długoletnią eksploatację. To nie jest pole do oszczędności, to inwestycja w bezpieczeństwo.

Co do samej eksploatacji, rozporządzenie nakłada na właścicieli budynków obowiązek przeprowadzania okresowych kontroli i konserwacji instalacji. Nie wystarczy raz na kilka lat pomyśleć o tym, czy wszystko działa, to ma być proces ciągły. Takie cykliczne przeglądy, wykonywane przez wykwalifikowanych specjalistów, pozwalają na wczesne wykrycie ewentualnych usterek czy zużycia materiałów, zanim przekształcą się one w poważne zagrożenie. To trochę jak z samochodem – regularny serwis przedłuża życie i bezpieczeństwo, ignorowanie przeglądów prowadzi do kosztownych napraw, a co gorsza, do niebezpiecznych sytuacji. Można powiedzieć, że profilaktyka to tutaj połowa sukcesu.

A wracając do głównej próby szczelności – to nie jest zabawa w ciśnieniowanie. Musi być ona wykonana zgodnie z procedurą, a jej wynik rzetelnie udokumentowany. Brak tej próby lub jej negatywny wynik blokuje uruchomienie gazu do budynku. W gruncie rzeczy to taka strażnica bezpieczeństwa, która nie wpuści żadnego podejrzanego systemu do użytku. Bez pieczęci aprobaty po przeprowadzonej próbie szczelności, żadna instalacja gazowa nie ma prawa działać. Po prostu. W przeciwnym razie otwieramy drzwi na oścież dla nieprzewidzianych i katastrofalnych zdarzeń. Czy ktoś chce tego na swoje sumienie? Wątpię.

Zakres i przebieg próby szczelności instalacji gazowej

Próba szczelności instalacji gazowej to jak test prawdy w życiu, tylko że tu nie ma miejsca na półprawdy ani domysły. Musi być to wykonane bezkompromisowo i rzetelnie. Przeprowadza ją wykonawca instalacji w obecności dostawcy gazu – jest to swoisty "ślub" techniczny, gdzie obie strony potwierdzają poprawność i bezpieczeństwo systemu. Brak któregoś z uczestników może skutkować unieważnieniem całej procedury, co skutkuje koniecznością powtarzania tego etapu.

Pierwszą rzeczą, którą należy zrozumieć, jest podział instalacji na dwie części dla celów pomiarowych: przed gazomierzem i po gazomierzu. Jest to jak podwójne zabezpieczenie, dzięki czemu można precyzyjnie zlokalizować ewentualne nieszczelności i odróżnić, czy problem leży w infrastrukturze dostawcy, czy w instalacji wewnętrznej użytkownika. Każda z tych sekcji jest badana niezależnie, co zwiększa dokładność oceny i minimalizuje pole do błędów.

Zanim jeszcze dojdzie do samego pomiaru, instalacja musi być odpowiednio przygotowana. To nie jest kwestia podłączania gazu, tylko precyzyjnych działań. Musi być oczyszczona, końcówki zaślepione, kurki otwarte, a odbiorniki gazu odłączone. Pomyśl o tym jak o zabiegu chirurgicznym – pole musi być sterylne i przygotowane, żeby operacja się udała. Dodatkowo, instalacja nie może posiadać zabezpieczenia antykorozyjnego. Dlaczego? Bo warstwa farby czy izolacji mogłaby ukryć mikronieszczelności, które bez tego byłyby widoczne lub wykrywalne. Wtedy test nie miałby sensu.

Kluczowym elementem w tej procedurze jest manometr. Ten instrument pomiarowy musi spełniać surowe kryteria – klasę 0,6 i posiadać świadectwo legalizacji. To nie jest jakiś tam budżetowy miernik z garażu, to profesjonalne narzędzie, którego wiarygodność jest potwierdzona urzędowo. Jeśli użyje się manometru bez legalizacji, cały protokół jest bezwartościowy. Co więcej, w protokole z próby szczelności należy wpisać pełne dane użytego przyrządu pomiarowego. Taki zapis, to nic innego jak podpis i ostateczne potwierdzenie wiarygodności, w razie wątpliwości każdy może zweryfikować czy pomiary były wykonane profesjonalnie.

Zakres pomiarowy manometru również ma znaczenie. Jeśli ciśnienie próbne wynosi 0,05 MPa, manometr powinien mieć zakres 0-0,06 MPa. Jeśli zaś ciśnienie wynosi 0,1 MPa, zakres musi być 0-0,16 MPa. Ta drobna różnica ma ogromne znaczenie – zbyt mały zakres manometru nie pozwoli na prawidłowe odczytanie wyników, a zbyt duży zredukuje precyzję. Jest to sztuka precyzyjnego dopasowania narzędzia do zadania, gdzie każde niedopasowanie jest jak młot, który nie trafi w gwóźdź.

A skoro o ciśnieniu mowa, to ciśnienie czynnika próbnego podczas głównej próby szczelności powinno wynosić 0,05 MPa. Jednakże, uwaga! Jeśli instalacja lub jej część znajduje się w pomieszczeniu mieszkalnym lub w pomieszczeniu zagrożonym wybuchem, ciśnienie czynnika próbnego wzrasta do 0,1 MPa. Dlaczego to rozróżnienie? Po prostu, pomieszczenia mieszkalne i te o podwyższonym ryzyku wymagają większej pewności i dokładności. Jest to jak podwójne sprawdzenie w miejscach, gdzie potencjalne konsekwencje błędu są największe. Ta drobna zmiana ciśnienia próbnego ratuje życie.

Warto także wspomnieć o specyfice czynnika próbnego. Nie jest to gaz ziemny, ale zazwyczaj sprężone powietrze lub azot. Zapewnia to bezpieczeństwo podczas próby, eliminując ryzyko wybuchu czy zatrucia w przypadku nieszczelności. Dopiero po pomyślnie zakończonej próbie szczelności i wypełnieniu wszystkich formalności, instalacja może być napełniona gazem, czyli przechodzi z etapu testowego do etapu pełnej gotowości. Można powiedzieć, że instalacja, jak nowy samochód, przechodzi swoje "pierwsze tankowanie", tyle że tutaj tankujemy bezpieczeńśtwem.

Podsumowując, próba szczelności to skomplikowany, wieloetapowy proces, który wymaga precyzji, odpowiedniego sprzętu i wyszkolonego personelu. To nie jest coś, co można "załatwić po znajomości". To absolutna podstawa bezpieczeństwa, która pozwala spać spokojnie. Bez tego procedury, życie w otoczeniu gazu byłoby niczym gra w rosyjską ruletkę.

Kryteria pozytywnego wyniku odbioru instalacji gazowej

Kryteria pozytywnego wyniku odbioru instalacji gazowej to nie jest widzimisię, ale konkretne, mierzalne wskaźniki, które decydują o tym, czy instalacja jest bezpieczna i gotowa do użytkowania. Można to porównać do rygorystycznego egzaminu końcowego, po którym nie ma miejsca na dyplom ukończenia, dopóki wszystkie warunki nie zostaną spełnione. I tutaj najważniejsze jest jedno: brak spadku ciśnienia.

Wynik głównej próby szczelności uznaje się za pozytywny, jeżeli w czasie 30 minut od ustabilizowania się ciśnienia czynnika próbnego nie nastąpi spadek ciśnienia. To właśnie te pół godziny, jak wieczne trzy kwadranse na sali egzaminacyjnej, stanowią o wszystkim. Jeśli manometr, ten niewzruszony strażnik, nie pokaże żadnego spadku, oznacza to, że instalacja jest szczelna jak skarbce banku. Każdy minimalny ruch wskazówki w dół to sygnał alarmowy, wymagający natychmiastowej interwencji i zlokalizowania przecieku. W przeciwnym razie, cała praca na nic i konieczne jest powtórne wykonanie próby.

Idąc krok dalej w zrozumieniu szczelności, warto przyjrzeć się przepisom niemieckich DVGW-TRGI, które precyzyjnie rozróżniają trzy stopnie szczelności, w zależności od zamierzonej wielkości przecieków gazu. To jak trzystopniowa skala ryzyka, która pozwala na ocenę stopnia zagrożenia i pilności interwencji. Pierwszy stopień, czyli poniżej 1 l/h, to "szczelność pełna". Oznacza to, że przewody można eksploatować bez obaw, instalacja jest bezpieczna. To jak zielone światło dla użytkownika – jedź i korzystaj bez obaw.

Drugi stopień to "szczelność obniżona", mieszcząca się w przedziale 1,0-5,0 l/h. W tym przypadku przewody nadal mogą być eksploatowane, ale jest to już żółte światło na drodze bezpieczeństwa. Należy przywrócić szczelność w ciągu 4 tygodni, czyli niezwłocznie, bo choć ryzyko jest niewielkie, to długoterminowo taka nieszczelność może stać się problemem. To jak drobna usterka w samochodzie, którą trzeba naprawić, zanim stanie się poważną awarią – lepiej dmuchać na zimne, bo jak nie to może zdarzyć się coś złego.

Najbardziej krytyczny jest trzeci stopień – powyżej 5 l/h, czyli "przewody nieszczelne". To czerwone światło. Tutaj nie ma miejsca na negocjacje. Wymagają one natychmiastowego wyłączenia z eksploatacji, a gaz do takiej instalacji musi zostać odcięty. Każda minuta zwłoki to potencjalne zagrożenie wybuchem, zatruciem lub pożarem. W takiej sytuacji nie ma co czekać – bezpieczeństwo ponad wszystko. Można powiedzieć, że w tym przypadku, to już nie żółte, ale czarne światło dla instalacji. Całkowity zakaz użytkowania.

Poza samą próbą szczelności, kryteria pozytywnego wyniku obejmują również weryfikację szeregu innych aspektów technicznych. Pierwszy to sprawdzenie zgodności ułożenia przewodów gazowych z projektem. Projekt to mapa, a wykonawca to podróżnik. Nie ma nic gorszego niż niespójność pomiędzy tym, co na papierze, a tym, co w rzeczywistości. Takie odstępstwa mogą prowadzić do trudności w późniejszej eksploatacji, serwisie czy nawet do uszkodzeń instalacji.

Następnym punktem jest sprawdzenie zgodności ułożenia rur spalinowych z projektem. Choć rury spalinowe nie są bezpośrednio częścią instalacji gazowej, są one kluczowe dla bezpieczeństwa w przypadku pieców czy podgrzewaczy wody. Niewłaściwy montaż spalin może prowadzić do zatruć tlenkiem węgla, cichym zabójcą, który nie daje o sobie znać. Zatem ten element jest tak samo ważny, jak reszta instalacji gazowej. Kolejny, choć wydawałoby się oczywisty, to sprawdzenie materiałów użytych do budowy instalacji gazu. Każdy element musi być zgodny z projektem i posiadać odpowiednie atesty. Nie ma miejsca na materiały „no-name” czy te o wątpliwej jakości.

Na koniec, ale nie mniej ważny, jest sprawdzenie jakości połączeń – skręcanych, spawanych i zaprasowywanych. Słabe połączenia to główne punkty potencjalnych nieszczelności. Spawy muszą być solidne, bez pęcherzyków czy niedoróbek. Połączenia skręcane muszą być odpowiednio dokręcone, a zaprasowywane – wykonane z należytą precyzją. Jest to jak w zegarku – nawet najmniejsza niedokładność może zaburzyć całe działanie. Bez tych punktów kontroli, protokół byłby jedynie nic nieznaczącym dokumentem.

Podsumowując, pozytywny wynik odbioru to suma wielu czynników: nienagannej próby szczelności, zgodności z projektem, użycia odpowiednich materiałów i jakości wykonania. To holistyczne podejście do bezpieczeństwa, które ma za zadanie zagwarantować, że instalacja będzie działać bez zarzutu przez lata. Bez tych wszystkich warunków, protokół odbioru instalacji gazowej wewnętrznej byłby tylko makulaturą, a bezpieczeństwo – złudzeniem. Na dłuższą metę, po prostu się nie da i ktoś, kiedyś mógłby zapłacić wysoką cenę za zaniedbania.

Odbiór nowej i przebudowanej instalacji gazowej – Różnice

W świecie instalacji gazowych, podobnie jak w życiu, istnieją zasady, ale także wyjątki i niuanse. Choć generalne wymogi bezpieczeństwa są uniwersalne, to proces odbioru nowej instalacji gazowej różni się od odbioru instalacji przebudowanej, wyłączonej z użytkowania czy tej, która przez pewien czas nie była używana. To trochę jak z dowodem osobistym – świeży wyrobienie to jedno, a przedłużanie czy aktualizacja danych to już zupełnie inna bajka.

Najpierw weźmy pod lupę wykonanie nowej instalacji. Tutaj sprawa jest stosunkowo prosta – świeży projekt, nowe materiały, wszystko od podstaw. W takim przypadku, odbiór instalacji gazowej ma za zadanie potwierdzić, że cały system został zbudowany zgodnie z projektem, przepisami i sztuką inżynierską, od zera. Próba szczelności jest absolutnym must-have, tak samo jak weryfikacja wszystkich elementów – od trasy rur, przez użyte złączki, aż po sprawdzenie wszystkich zaworów. To moment, w którym instalacja jest „ochrzczona” i otrzymuje certyfikat sprawności. To takie „urodzenie” instalacji.

Inaczej ma się sprawa z przebudową lub remontem instalacji. Tutaj nie mamy do czynienia z dziewiczym systemem, a raczej z "operacją na otwartym sercu". Może to oznaczać zmianę trasy rur, dodanie nowych punktów poboru gazu, wymianę niektórych elementów lub dostosowanie instalacji do nowych wymogów technicznych. Kluczowe jest to, że nawet jeśli modyfikacji podlega tylko część instalacji, to w większości przypadków konieczny jest ponowny, kompleksowy odbiór całej instalacji, a przynajmniej tej jej części, która była modyfikowana, a co za tym idzie, przeprowadzenie głównej próby szczelności. Trzeba mieć pewność, że interwencja nie osłabiła szczelności i bezpieczeństwa innych elementów. Często, po takich zmianach, instalacja musi być traktowana jak „praktycznie nowa” z punktu widzenia bezpieczeństwa.

Bardzo specyficznym przypadkiem jest wyłączenie instalacji z użytkowania na okres dłuższy niż 6 miesięcy. Wyobraź sobie dom, który stał pusty przez pół roku lub dłużej – instalacja gazowa w nim również "odpoczywała". W tym czasie mogły zajść różne procesy: osiadanie budynku, uszkodzenia mechaniczne, korozja, czy choćby zwykłe zużycie uszczelek. Dlatego przed ponownym uruchomieniem, konieczne jest przeprowadzenie ponownej próby szczelności i pełny odbiór. To jest analogiczne do wznowienia ruchu drogowego po dłuższej przerwie – musi być inspekcja dróg, zanim samochody zaczną jeździć. W przeciwnym razie to jak zapalanie zapałki przy wycieku gazu.

Pojawia się też pewien niuans prawny, który nie jest tak oczywisty: gdy nowa instalacja gazowa nie została napełniona gazem w okresie 6 miesięcy od daty przeprowadzenia głównej próby szczelności, to tę próbę należy przeprowadzić ponownie. Czas biegnie nieubłaganie, a brak eksploatacji paradoksalnie może wpłynąć na jej stan. Wyobraź sobie samochód, który stoi nieużywany przez pół roku – jego akumulator zapewne będzie rozładowany, opony stracą ciśnienie, a płyny zaczną starzeć się. Podobnie z instalacją gazową. Czynniki środowiskowe, choćby wahania temperatur czy wilgotności, mogą wpływać na jej szczelność. Prawo to przewiduje, i to jest bardzo mądre posunięcie, mające na celu zapewnienie ciągłości bezpieczeństwa.

Generalnie, różnica sprowadza się do tego, że nowa instalacja przechodzi proces "pierwszego uruchomienia", gdzie wszystko jest weryfikowane po raz pierwszy. W przypadku przebudowy czy wznowienia użytkowania, ocena skupia się na zmianach i ich wpływie na cały system, ale jednocześnie weryfikuje się, czy "stare" elementy nadal spełniają normy. Niezależnie od okoliczności, zawsze chodzi o jedno: upewnienie się, że gaz nie ucieka tam, gdzie nie powinien, i że cała instalacja działa jak szwajcarski zegarek. Różnice są subtelne, ale fundamentalne dla bezpieczeństwa. Niejednoznaczność to najgorszy wróg w gazownictwie.

Zatem, czy to jest świeża instalacja, czy stary wyga po liftingu, kluczowa jest dokładność i skrupulatność w przeprowadzeniu każdej procedury odbiorowej. Bez tego, ryzyko staje się niewidzialnym mieszkańcem każdego domu z instalacją gazową. Pamiętajmy, że w tych sprawach, lepiej jest być nadgorliwym niż lekkomyślnym. Przestrzeganie tych zasad to najlepsza polisa ubezpieczeniowa, jaką można sobie zafundować, co z kolei daje pewność i bezpieczeństwo dla wszystkich mieszkańców.

Q&A

P: Czym jest Protokół odbioru instalacji gazowej wewnętrznej i dlaczego jest tak ważny?

O: Protokół odbioru instalacji gazowej wewnętrznej to oficjalny dokument potwierdzający, że nowo wykonana lub przebudowana instalacja gazowa w budynku spełnia wszystkie wymogi prawne i techniczne, w tym najważniejsze – testy szczelności. Jego znaczenie jest kluczowe, ponieważ stanowi gwarancję bezpieczeństwa dla użytkowników i jest niezbędny do uruchomienia dostaw gazu.

P: Kto jest odpowiedzialny za przeprowadzenie próby szczelności instalacji gazowej?

O: Próbę szczelności instalacji gazowej przeprowadza wykonawca instalacji, a jej przeprowadzenie odbywa się w obecności przedstawiciela dostawcy gazu. Osoba kierująca pracami musi posiadać odpowiednie uprawnienia budowlane w zakresie instalacji gazowych, co zapewnia fachowość i rzetelność przeprowadzonej procedury.

P: Jakie są główne kryteria pozytywnego wyniku próby szczelności?

O: Głównym kryterium pozytywnego wyniku próby szczelności jest brak spadku ciśnienia czynnika próbnego (np. sprężonego powietrza) przez 30 minut od momentu jego ustabilizowania. Ponadto, protokół odbioru instalacji gazowej wewnętrznej uwzględnia zgodność ułożenia przewodów z projektem, jakość użytych materiałów i poprawność wykonania wszystkich połączeń, by zapewnić pełne bezpieczeństwo.

P: Jakie są różnice w odbiorze nowej i przebudowanej instalacji gazowej?

O: Odbiór nowej instalacji gazowej jest procesem weryfikacji od podstaw. W przypadku przebudowy, remontu lub wznowienia użytkowania po długim okresie (powyżej 6 miesięcy), konieczny jest ponowny odbiór i próba szczelności, nawet jeśli zmodyfikowana została tylko część instalacji. Podobnie, jeśli nowa instalacja nie została napełniona gazem przez 6 miesięcy od pierwszej próby, należy ją powtórzyć, by utrzymać wymagany poziom bezpieczeństwa.

P: Co grozi za użytkowanie instalacji gazowej bez pozytywnego protokołu odbioru?

O: Użytkowanie instalacji gazowej bez pozytywnego protokołu odbioru, bądź niezgodnie z obowiązującymi przepisami, jest niezwykle niebezpieczne i może prowadzić do poważnych konsekwencji. Głównie jest to zagrożenie wybuchem, pożarem lub zatruciem gazem, co stanowi bezpośrednie ryzyko dla życia i zdrowia. Ponadto, taka sytuacja może wiązać się z odpowiedzialnością karną i administracyjną, a także brakiem wypłaty odszkodowania w przypadku awarii czy zdarzenia.