Jak naprawić drzwi meblowe wyrwane z zawiasów

Czy znasz to uczucie, gdy drzwi szafki w kuchni czy pokoju dziecięcym zaczynają się chwiać, a w końcu jeden z zawiasów poddaje się, pozostawiając rozpaczliwie wiszące skrzydło? Problem, Jak naprawić drzwi wyrwane z zawiasów, choć bywa frustrujący, ma swoje sprawdzone rozwiązania, a często okazuje się zadaniem prostszym niż mogłoby się wydawać, umożliwiając szybkie przywrócenie pełnej funkcjonalności drzwiczek.

• Przesunięcie zawiasu na nową pozycję
• Wypełnianie uszkodzonego otworu klejem i trocinami
• Naprawa z użyciem kołka drewnianego

Poluzowanie mocowań zawiasów, a nawet ich wyrwanie, to częsty scenariusz, szczególnie w meblach wykonanych z płyt wiórowych, które pod wpływem wilgoci czy częstego użytkowania łatwo ulegają uszkodzeniom. Szczęście w nieszczęściu, istnieją proste sposoby na ich naprawę, dzięki czemu nie trzeba od razu spisywać mebla na straty, lecz można skutecznie rozwiązać problem. Skuteczna reakcja na pierwsze sygnały luzowania może zapobiec poważniejszym zniszczeniom i kosztom z nimi związanym w przyszłości.

Wybór odpowiedniej ścieżki działania przy uszkodzonym mocowaniu zawiasu jest kluczowy dla osiągnięcia satysfakcjonującego efektu i trwałości naprawy. Poniżej przedstawiamy przegląd trzech sprawdzonych technik, które można zastosować w zależności od charakteru i stopnia uszkodzenia materiału. Analiza poszczególnych rozwiązań pozwoli zorientować się w wymaganiach czasowych, narzędziowych oraz oczekiwanej wytrzymałości każdego podejścia, ułatwiając podjęcie świadomej decyzji dostosowanej do indywidualnych potrzeb i możliwości.

Jak wynika z przedstawionej analizy, wybór najlepszej metody naprawy zależy od kompromisu między szybkością, kosztem i trwałością oczekiwanego efektu. Przesunięcie zawiasu to rozwiązanie na już, gdy uszkodzenie nie jest rozległe, ale zostawia widoczne ślady. Wypełnianie to opcja na lekkie uszkodzenia, szybka w wykonaniu, ale z długim czasem schnięcia i ograniczoną wytrzymałością, zaś kołkowanie, choć najbardziej pracochłonne i wymagające narzędzi, daje najsolidniejszy i najbardziej permanentny rezultat w przypadku całkowicie zniszczonych otworów.

Zobacz także: Jak naprawić dziurę w drzwiach z płyty? Praktyczny poradnik krok po kroku

Przesunięcie zawiasu na nową pozycję

Stoisz przed wiszącymi drzwiczkami i myślisz: "Mam nadzieję, że ta taśma utrzyma je do jutra". W rzeczywistości, jednym z najprostszych i najszybszych sposobów, aby skutecznie naprawić zerwany zawias w meblach, gdy uszkodzenie dotyczy głównie poszerzonych lub lekko wyrwanych otworów na śruby, jest przesunięcie mocowania zawiasu na nową, nieuszkodzoną pozycję. To niczym danie uszkodzonemu punktowi "urlopu" i wykorzystanie zdrowej tkanki płyty meblowej do stworzenia stabilnego oparcia dla wkrętów.

Ta metoda sprawdza się idealnie w sytuacji, gdy samo wyrwanie nie spowodowało pęknięcia lub wykruszenia dużego fragmentu płyty, a problem ogranicza się do tego, że wkręty po prostu przestały trzymać w dotychczasowych miejscach. Jej zaletą jest minimalna ilość potrzebnych materiałów i narzędzi, co czyni ją dostępną dla niemal każdego domowego majsterkowicza, nawet tego z "dwoma lewymi rękami", jak mawiał mój wujek Edward.

Proces rozpoczynamy od demontażu drzwi. Odkręć śruby łączące płytkę montażową zawiasu (tę przykręconą do korpusu szafki) z ramieniem zawiasu (przykręconym do drzwiczek). Następnie odkręć samą płytkę montażową od korpusu mebla. Zrób to delikatnie, aby nie pogłębić istniejącego uszkodzenia. Jeśli to konieczne, odkręć także ramię zawiasu od drzwiczek, choć czasem wystarczy przesunąć tylko płytkę na korpusie.

Zobacz także: Naprawa Wyrwanego Zawiasu Drzwi

Kluczowym krokiem jest wybór nowej lokalizacji dla płytki montażowej. Zazwyczaj wystarczy przesunięcie jej o 1 do 2 centymetrów w górę lub w dół od pierwotnej pozycji. Upewnij się, że nowa pozycja na korpusie szafki nie koliduje z żadnymi innymi elementami konstrukcyjnymi wewnątrz, takimi jak półki stałe czy prowadnice szuflad, ani z drugim zawiasem w przypadku drzwi z wieloma zawiasami.

Następnie przyłóż płytkę montażową do wybranej nowej pozycji i precyzyjnie zaznacz miejsca na nowe otwory na wkręty za pomocą ostrego ołówka. Czystość i dokładność oznaczeń są tutaj niezwykle ważne, ponieważ nawet niewielkie odchylenie może później utrudnić prawidłową regulację drzwi i ich proste zamknięcie. Sprawdź, czy nowe punkty znajdują się w nieuszkodzonej części płyty.

Kolejnym, absolutnie kluczowym etapem, jest wykonanie wstępnych nawierceń pod nowe wkręty. Nie wolno przykręcać wkrętów bezpośrednio w płytę wiórową bez pilotowego otworu – grozi to jej rozszczepieniem, co tylko pogłębi problem. Użyj wiertła o średnicy nieco mniejszej niż średnica wkrętu, np. 2,5 mm do standardowych wkrętów meblowych o średnicy 3,5-4 mm. Wierć na głębokość odpowiadającą długości wkrętów, zazwyczaj 15-16 mm, ostrożnie, aby nie przewiercić płyty na wylot.

Zobacz także: Jak Naprawić Spuchnięte Drzwi z Drewna | Poradnik 2025

Przytwierdzenie płytki montażowej w nowej lokalizacji jest teraz znacznie łatwiejsze i bezpieczniejsze. Umieść ją dokładnie na nawierconych punktach i przykręć wkrętami. Nie dokręcaj ich na siłę – wystarczy, gdy wkręt solidnie "złapie" w płycie. Zbyt mocne dokręcanie to prosty przepis na ponowne uszkodzenie, niczym "szukanie dziury w całym", gdy ta właśnie została zreperowana.

Jeśli musiałeś także odkręcić ramię zawiasu od drzwiczek (co jest rzadsze w tej metodzie, chyba że to prosty zawias typu kątowego lub czopowego), powtórz proces przesunięcia i nawiercenia także na krawędzi drzwiczek. W przypadku zawiasów puszkowych (europetry) zamocowanych w drzwiach, przesunięcie całego zawiasu na drzwiach wymagałoby wycięcia nowego otworu pod puszkę zawiasu (o średnicy 35 mm, na głębokość 12,5-13 mm), co jest znacznie bardziej skomplikowane i wymaga frezu puszkowego oraz precyzji – w takiej sytuacji często prostsza jest naprawa samego otworu w korpusie szafki, jeśli to tam problem leży.

Zobacz także: Jak naprawić klamkę w drzwiach: krok po kroku

Gdy płytki montażowe (lub całe zawiasy, jeśli zostały przeniesione) są solidnie przykręcone w nowych pozycjach na korpusie i drzwiach, można przystąpić do ponownego montażu drzwi. Zaczep ramiona zawiasów o płytki montażowe i dokręć śruby łączące. Standardowe zawiasy puszkowe mają śruby do regulacji w trzech płaszczyznach, co pozwala precyzyjnie wypoziomować drzwi względem korpusu i innych frontów.

Ważne jest, aby pamiętać, że ta metoda pozostawia widoczne, puste otwory po poprzednim mocowanie zawiasów. Na szczęście, w większości przypadków są one ukryte po wewnętrznej stronie szafki lub drzwi, niewidoczne z zewnątrz przy zamkniętych drzwiczkach. Jeśli estetyka jest dla Ciebie kluczowa, możesz wypełnić te stare otwory, np. szpachlą do drewna, ale zazwyczaj nie jest to konieczne dla funkcjonalności.

Potrzebne narzędzia i materiały do wykonania tej metody są stosunkowo podstawowe. Zazwyczaj wystarczy wiertarko-wkrętarka (lub wiertarka i śrubokręt), zestaw podstawowych wierteł do drewna (szczególnie to o średnicy 2,5 mm), ołówek, miarka i ewentualnie punktak do dokładnego oznaczenia miejsca wiercenia. Z materiałów potrzebne będą odpowiednie wkręty meblowe – jeśli oryginalne są w dobrym stanie, można ich użyć ponownie, w przeciwnym razie niewielki zapas standardowych wkrętów (np. 3.5x16 mm) to koszt kilku złotych.

Zobacz także: Jak Naprawić Uszkodzone Drzwi: Praktyczny Przewodnik

Studium przypadku? Proszę bardzo. Moja sąsiadka, Pani Krysia, osoba, która wolała telefon do złotej rączki niż własne ręce, zmierzyła się z kłopotliwą szafką łazienkową, gdzie wilgoć "załatwiła" jeden z zawiasów. Zaproponowałem tę metodę. Z lekką dozą sceptycyzmu ("Panie, ale ja nawet gwoździa prosto nie wbiję!") podjęła się wyzwania. Poprowadziłem ją krok po kroku. Efekt? Godzina pracy, kilka nowych wkrętów, a drzwi działają jak nowe! I uśmiech satysfakcji na twarzy, bezcenne.

Metoda przesunięcia zawiasu, choć prosta i szybka, wymaga precyzji, zwłaszcza przy oznaczaniu i nawiercaniu. Bądź ostrożny, wykonując nawiercenia – zbyt duża głębokość to ryzyko przebicia płyty na drugą stronę, co jest bolesne wizualnie i strukturalnie. Ta technika najlepiej sprawdza się w meblach z płyt o grubości minimum 16 mm. Przy bardzo cienkich materiałach ryzyko uszkodzenia jest większe.

Generalnie, ta technika to "szybki zastrzyk życia" dla mebla z lekko szwankującym zawiasem. Pozwala zaoszczędzić czas i pieniądze, odkładając na później (lub całkowicie eliminując) potrzebę bardziej zaawansowanych napraw czy wymiany frontu lub nawet całego mebla. Jej elegancja tkwi w prostocie i wykorzystaniu istniejących komponentów, zminimalizowaniu ingerencji w strukturę szafki, a jednocześnie zapewnieniu solidnego punktu mocowania, pod warunkiem starannego wykonania wszystkich etapów.

Wypełnianie uszkodzonego otworu klejem i trocinami

Co zrobić, gdy uszkodzenie jest większe, wkręty nie tylko się poluzowały, ale wręcz wkrętów do zawiasów, które się poluzowały lub zostały wyrwane całkowicie, pozostawiając po sobie nierówny, rozkruszony otwór? Czasem, szczególnie w przypadku drzwi, które nie są ekstremalnie ciężkie lub używane setki razy dziennie, można zastosować metodę "leczenia rany" płyty meblowej, polegającą na wypełnieniu uszkodzonego miejsca masą stworzoną z kleju do drewna i materiału wypełniającego.

Ta technika to takie domowe pogotowie ratunkowe dla płyty wiórowej. Jest stosunkowo szybka w aktywnej części, wymaga minimalnej ilości specjalistycznych narzędzi i wykorzystuje materiały, które często mamy pod ręką lub łatwo je zdobyć za niewielką cenę. Należy jednak mieć świadomość, że choć potrafi przywrócić możliwość montażu, wypełnienie to może nie być tak trwałe, jak twarde drewno kołka, zwłaszcza pod ciągłym naprężeniem i ruchem zawiasu.

Zacznij od dokładnego usunięcia wszelkich luźnych, wykruszonych fragmentów płyty z uszkodzonego otworu. Użyj małego śrubokręta, pęsety, a nawet sprężonego powietrza z puszki, aby upewnić się, że dziura jest czysta od pyłu i luźnych wiórów. Celem jest stworzenie przestrzeni, w której klej z wypełniaczem będzie mógł dobrze przylegać do zdrowego materiału wokół uszkodzenia.

Przygotuj masę wypełniającą. Klasyczna i sprawdzona receptura to dobrej jakości klej do drewna (najlepiej klasy D3, która jest odporna na wilgoć, co może być istotne np. w kuchni czy łazience) zmieszany z drobnymi trocinami lub zmielonym papierem/kartonem. Ilość trocin/papieru powinna być taka, aby masa uzyskała gęstą, plastyczną konsystencję – coś na kształt gęstej pasty lub szpachli, która nie będzie wypływać z otworu, ale da się łatwo wcisnąć i uformować. Trociny z drewna liściastego są lepsze, bo są drobniejsze i bardziej jednolite.

Starannie i solidnie wypełnij uszkodzony otwór przygotowaną masą. Wciskaj ją mocno za pomocą małego narzędzia, np. końcówki śrubokręta, wykałaczki czy małej szpachelki, tak aby nie pozostawić żadnych pustych przestrzeni czy pęcherzyków powietrza w środku. Wypełnienie powinno być nieco powyżej poziomu powierzchni płyty, tworząc lekki "kopczyk".

Pozostaw wypełniony otwór na pewien czas, aby masa częściowo związała i lekko stwardniała. Zaleca się odczekanie około godziny do dwóch, w zależności od rodzaju kleju i warunków otoczenia (temperatura, wilgotność). Masa ma być na tyle sztywna, by przyjąć kształt wkrętu, ale wciąż na tyle miękka, by wkręt dał się w nią wkręcić bez nadmiernego oporu i kruszenia wypełnienia.

W tym momencie, zanim masa stwardnieje na kamień, delikatnie, *bez drzwi*, przykręć samą płytkę montażową zawiasu do świeżo wypełnionego otworu, używając oryginalnych wkrętów lub nowych o podobnej średnicy (np. 3.5 mm). Wkręć je powoli, czując opór masy. Celem jest stworzenie w niej "matrycy" z gwintem, w którą wkręty trafią ponownie po pełnym wyschnięciu masy. Nie wkręcaj wkrętów do końca – powinny lekko wystawać.

Pozostaw całość (płytkę montażową z lekko wkręconymi śrubami w wypełnionej masie) na kilkanaście godzin, najlepiej na całą noc, aby masa mogła w pełni utwardzić się i zyskać maksymalną wytrzymałość. To czas, kiedy dzieje się magia utwardzania kleju, a prowizoryczna pasta zamienia się w nowy "materiał", w który będzie można solidnie wkręcić wkrętów do zawiasów, które się poluzowały lub zostały wyrwane wcześniej.

Po pełnym wyschnięciu odkręć płytkę montażową, delikatnie wykręcając wkręty. Teraz otwory w utwardzonej masie wypełniającej są gotowe na przyjęcie wkrętów mocujących zawias. Przymocuj płytkę ponownie do korpusu szafki, wkręcając wkręty w utworzone wcześniej "gwinty" w wypełnieniu. Teraz dokręć je solidniej, ale wciąż z wyczuciem – to nie lada sztuka, by docisnąć mocno, ale nie na tyle, by ponownie wyrwać naprawiony punkt.

Po solidnym zamocowaniu płytki, przystąp do ponownego założenia drzwi na zawiasy. Wyreguluj je, tak aby zamykały się równo i gładko. Może okazać się, że mimo najlepszych chęci, ta metoda jest nieco mniej odporna na silne pociągnięcia drzwi czy energiczne szarpnięcia, dlatego sprawdzi się lepiej tam, gdzie meble są użytkowane łagodniej.

Co potrzebujesz do tej naprawy? Dobry klej do drewna (np. w butelce 250 ml, koszt ok. 15-25 PLN), garść suchych, drobnych trocin (czasem wystarczy zeskrobać pył po wierceniu lub szlifowaniu drewna), coś do mieszania (patyczek, stara łyżka) i nakładania masy (mały śrubokręt, szpachelka), no i oczywiście oryginalne lub nowe wkręty do zawiasów. Narzędzia to wkrętarka lub śrubokręt.

Przykład z życia? Moja siostra potrzebowała pilnie naprawić drzwiczki od szafki nocnej przed przyjazdem teściów – wizja chwiejącego się frontu była dla niej horrorem estetycznym. Czasu na szukanie kołków nie było. Użyłyśmy tej metody – klej do drewna (akurat miała), garść trocin spod piły w warsztacie męża i śrubokręt. Godzina pracy, noc schnięcia i... drzwi wiszą do dziś. Trzeba tylko pamiętać, żeby nie szarpać nimi zbyt mocno, ale na spokojne otwieranie w sam raz.

Problemy, jakie możesz napotkać, to masa zbyt rzadka (dodaj więcej trocin), masa zbyt gęsta (dodaj minimalnie więcej kleju), lub wkręty niechcące wchodzić po wyschnięciu (masa była za twarda, może trzeba było poczekać krócej, albo użyć lekko grubszych wkrętów lub delikatnie przewiercić utwardzoną masę bardzo cienkim wiertłem - 1.5mm - przed wkręceniem). Pamiętaj, wypełnienie otwóru, z którego śruby zostały wyrwane wymaga cierpliwości w czasie schnięcia, to klucz do względnej trwałości tego rozwiązania.

Naprawa z użyciem kołka drewnianego

Jeśli poprzednie metody wydają się prowizoryczne w obliczu ogromu destrukcji – gdy wokół otworu na wkręty widzisz krajobraz niczym po przejściu tornada, a fragment płyty wiórowej przypomina pokruszone ciastko – nadszedł czas na "cięższą artylerię". Metoda naprawy wyrwanego otworu z zastosowaniem drewnianego kołka jest bardziej pracochłonna i wymaga użycia nieco bardziej zaawansowanych narzędzi, ale w zamian oferuje najbardziej trwałe i solidne rozwiązanie problemu naprawę wyrwanego zawiasu.

To niczym przeszczep solidnego "szkieletu" w miejsce słabej, zniszczonej tkanki płyty. Zamiast wkręcać wkręt w materiał, który już raz zawiódł lub w tymczasowe wypełnienie, tworzymy zupełnie nowy, twardy punkt mocowania z drewna, w który wkręt będzie miał solidne oparcie. To podejście gwarantuje, że problem w tym konkretnym miejscu raczej szybko się nie powtórzy, co jest niezwykle ważne dla mebli intensywnie użytkowanych.

Rozpocznij od dokładnego usunięcia wszystkich luźnych wiórów i pozostałości z uszkodzonego obszaru wokół otworu. Następnie, używając wiertarki i wiertła o średnicy odpowiadającej wybranemu kołkowi, rozwierć uszkodzony otwór. Chodzi o to, by usunąć cały zniszczony materiał i uzyskać czysty, okrągły otwór o jednorodnej średnicy. Standardowo, jeśli pierwotnie był tam wkręt np. 3.5-4mm, a wokół jest spora destrukcja, odpowiednim może być kołek o średnicy 8mm lub 10mm – wtedy używasz wiertła 8mm lub 10mm.

Podczas rozwiercania bądź niezwykle ostrożny i precyzyjny. Wierć prosto, prostopadle do powierzchni płyty i, co najważniejsze, pilnuj głębokości wiercenia! Pamiętaj, że płyta meblowa ma ograniczoną grubość (często 18 mm). Użyj taśmy malarskiej owiniętej na wiertle jako prostego ogranicznika głębokości, wiercąc na głębokość nieco mniejszą niż grubość płyty minus kilka milimetrów, np. 15-16 mm dla płyty 18 mm, jeśli używasz standardowych wkrętów meblowych o tej długości.

Przygotuj drewniany kołek. Najlepsze są kołki bukowe lub brzozowe, dostępne w sklepach budowlanych na metry (koszt 1 m kołka o średnicy 8-10 mm to zaledwie kilka złotych). Odetnij fragment kołka o długości odpowiadającej głębokości wywierconego otworu. Powinien pasować w otwór ciasno, ale bez użycia młotka kowalskiego – lekkie dobicie drewnianym młotkiem lub zwykłym przez kawałek deski powinno wystarczyć.

Nałóż dobrej jakości klej do drewna (najlepiej D3 lub D4 dla dodatkowej odporności) na powierzchnię kołka i do wnętrza wywierconego otworu. Nie żałuj kleju – powinien pokryć całą powierzchnię kołka i ścianki otworu, ale nie lać się strumieniami na powierzchnię płyty. Nadmiar kleju można później delikatnie usunąć wilgotną szmatką.

Wciśnij lub delikatnie wbij kołek w przygotowany otwór, aż znajdzie się równo z powierzchnią płyty meblowej lub minimalnie poniżej. Upewnij się, że kołek jest włożony prosto i na odpowiednią głębokość. Jeśli wystaje, nie przejmuj się na tym etapie, zostanie odcięty później.

Pozostaw wklejony kołek na odpowiednio długi czas, aby klej mógł w pełni związać. Choć "kilka godzin" może wystarczyć dla wstępnego chwytu, dla uzyskania pełnej wytrzymałości i twardości zaleca się odczekanie przynajmniej 12-24 godzin, najlepiej w temperaturze pokojowej. Cierpliwość w tym momencie jest kluczem do sukcesu całej naprawy – próba wkręcenia śruby w niedostatecznie utwardzony klej skończy się katastrofą.

Gdy klej jest już całkowicie suchy i twardy, odetnij wystającą część kołka równo z powierzchnią płyty. Najlepszym narzędziem do tego jest ostry dłuto stolarskie lub specjalna piłka do odcinania kołków (flush-cut saw), która ma elastyczne ostrze bez garbów, pozwalające ciąć przy samej powierzchni bez jej rysowania. Tnij powoli i ostrożnie, aby nie uszkodzić otaczającej płyty.

Po odcięciu kołka możesz delikatnie przeszlifować naprawione miejsce drobnoziarnistym papierem ściernym (np. gradacji 180 lub 220), aby uzyskać idealnie gładką powierzchnię równą z resztą płyty. Ten etap poprawia estetykę i ułatwia późniejsze ponowne przykręcenie zawiasów.

Teraz kluczowy moment: wiercenie nowego pilotowego otworu w samym środku wklejonego kołka. Precyzyjnie zaznacz punkt wiercenia – powinien znajdować się w dokładnie tym samym miejscu względem krawędzi płyty (czy drzwiczek), w którym znajdował się oryginalny otwór na wkręt zawiasu. Użyj wiertła o średnicy mniejszej niż wkręt, np. 2.5 mm, i wywierć otwór na głębokość odpowiadającą długości wkrętu (ok. 15-16 mm), ponownie uważając, aby nie przewiercić płyty na wylot.

Gdy pilotowy otwór w twardym drewnianym kołku jest gotowy, możesz przykręcić płytkę montażową zawiasu (lub ramię zawiasu, jeśli to tam była potrzeba kołkowania). Użyj oryginalnych wkrętów lub nowych, upewniając się, że ich długość jest odpowiednia. Wkręt wkręcany w kołek powinien solidnie "złapać" i trzymać bardzo pewnie. To jest moment, gdy czujesz, że naprawa przyniosła trwały efekt, a naprawę wyrwanego zawiasu zrealizowano na wysokim poziomie.

Przykręć wszystkie potrzebne wkręty (zwykle 2-3 na płytkę), upewniając się, że mocowanie jest stabilne. Następnie zamontuj drzwi na zawiasach i przystąp do ich regulacji. Dzięki solidnemu punktowi opartemu na kołku drewnianym, regulacja powinna przebiegać gładko, a drzwi po zamknięciu powinny idealnie pasować do korpusu szafki, nie opadać ani nie odstawać.

Co będzie potrzebne do tej metody? Oprócz podstawowej wkrętarki/wiertarki i śrubokręta, konieczne będą wiertła do drewna (np. 8 mm lub 10 mm oraz 2.5 mm), dobrej jakości klej do drewna (butelka 250 ml, koszt ok. 15-25 PLN), kołki drewniane odpowiedniej średnicy (kilka sztuk na zapas, koszt ok. 5-10 PLN/metr), mała piłka lub dłuto do odcięcia nadmiaru kołka, papier ścierny i ewentualnie punktak. Całość materiałów to orientacyjny koszt 15-40 PLN.

Studium przypadku godne opisania to historia Pana Tomka, który zgłosił się do nas z problemem wyrwanych zawiasów w szafce kuchennej, używanej od lat z niezwykłą intensywnością. Klej z trocinami zawiódł po kilku tygodniach. Zaproponowaliśmy metodę kołkowania, szczegółowo opisując każdy etap. Pan Tomek podjął wyzwanie. Zrobił to krok po kroku, dbając o precyzję, zwłaszcza przy wierceniu i odcinaniu kołków. Minął rok od naprawy, a zawiasy trzymają tak solidnie, jakby były fabryczne. Czuł satysfakcję, mówiąc: "Trochę pracy i narzędzi więcej niż myślałem, ale w końcu mam spokój z tymi drzwiami!".

Najczęstsze pułapki tej metody to wiercenie zbyt głęboko i przebicie płyty, wiercenie krzywo (zarówno przy usuwaniu uszkodzenia, jak i przy wierceniu pilotowego otworu w kołku), użycie zbyt małego kołka w stosunku do uszkodzenia, lub wkręcanie śruby w kołek, który nie wyschnął całkowicie. Zawsze sprawdzaj głębokość wiertła i staraj się wiercić tak prosto, jak tylko potrafisz. Cierpliwość przy schnięciu kleju to Twój największy sprzymierzeniec.

Metoda kołkowania to zdecydowanie najsolidniejszy sposób na trwałe naprawienie poważnie uszkodzonego mocowanie zawiasów w płycie meblowej. Choć wymaga więcej zaangażowania, wiedzy i narzędzi niż proste wypełnienie, efekt jest nieporównywalnie lepszy i bardziej trwały, co w perspektywie długoterminowej przekłada się na komfort użytkowania mebla i oszczędność.